فعل در زبان ایتالیایی

همانطور که در مطالب قبلی گفتیم افعال در زبان ایتالیایی صرف می شوند . برخی افعال در صرف شدن قاعده مند و برخی دیگر بدون قاعده صرف می شوند . برای استفاده درست فعل باید ابتدا شخص و جنسیت فاعل را در نظر بگیریم .برای این منظور ابتدا با مفاهیم فعل و مصدر بیشتر آشنا می شویم .
فعل در زبان ایتالیایی |
یا کارواژه به بخشی از سخن گفته میشود که نمایانگر کار انجام شده یا یک رویداد یا یک حالت باشد. (مانند خواندن، بردن، پلاسیدن، زیستن، بودن).
افعال در زبان ایتالیایی چهار مفهوم را در بر میگیرد:
- زمان (گذشته (ماضی)، حال (مضارع)، آینده (مستقبل)) Tempo
- شخص soggetto
- وجه: (وجه اخباری، وجه التزامی، وجه شرطی، وجه امری، وجه وصفی، وجه مصدری)
- انجام کار یا رویداد حالت
در هر فعل جز ثابتی وجود دارد که معنی بنیادی فعل را در بر دارد به این بخش بن میگویند. در زبان ایتالیایی هر فعل یک بن دارد ( بخشی که در صرف کردن فعل بدون تفییر باقی می ماند) و یک بخش که با توجه به شخص و زمان فعل صرف می شود .
برای مثال فعل mangiare به معنی خوردن از دو بخش ” بن فعل” MANGI و سه واژه پایانی ARE تشکیل شده هست ، که این سه واژه با توجه به شخص فاعل و زمان اجرای فعل تغییر می کند.
زمان افعال در ایتالیایی
در زبان ایتالیایی زمان فعل ها به دو دسته ۱- ساده ۲- پیچیده تقسیم بندی میشوند . این زمان ها عبارتند از :
- I tempi semplici ساده sono: presente, imperfetto, passato remoto, futuro semplice.
- I tempi composti پیچیده sono: passato prossimo, trapassato prossimo, trapassato remoto, futuro anteriore.
در مورد کاربرد این زمان ها ، بعد تر خواهیم دید در برخی موارد برای مثال congiuntivo trapassato میتوان در زمان های ساده از ausiliare یا همان فعل های کمکی venire و andare استفاده کرد و در افعال پیچیده فقط میتوان از essere استفاده نمود .
در زبان ایتالیایی افعال یا با قاعده یا بدون هیچ قاعده ای صرف می شوند. در بین صرف کردن افعال با قاعده باید بگوییم که ابتدا با مصادر آشنا شویم.

مصدر یا بن واژه |
واژهای است که همان مفهوم اصلی فعل را میرساند ولی تنها فرق بین فعل و مصدر این است که فعل علاوه بر مفهوم رسانی، بر زمان، شخص و شمار آن نیز دلالت میکند ولی در مصدر زمان و شخص و شمار، معلوم نیست و به همین دلیل مصدر یکی از اقسام اسم به شمار میآید.
بسیاری از فعلها در زبان فارسی دارای دو مصدر هستند. یکی ماضی و دیگری مضارع مثل: رُستن و روییدن، جستن و جهیدن و…. بعضی از فعلها نیز سه یا بیشتر مصدر دارند ولی در زبان ایتالیایی برای هر فعل تنها یک مصدر در زمان حال infinito presente داریم که یا به ARE , ERE و یا IRE ختم می شوند .
مصادر در زبان ایتالیایی به سه صورت پایین تقسیم می شوند .
-افعالی که به ARE ختم میشوند.
هر کدام از این افعال ار الگوی خود تبعیت می کند . پس تمامی مصادری که به ARE ختم میشوند به یک شکل صرف می گردند. برای مثال صرف فعل (مصدر mangiare) در زمان حال ساده Presente Indicativo یه صورت زیر می باشد .

همانطور که می بینیم در اول شخص مفرد به جای حروف ARE مصدر حرف O قرار گرفت. به معنی من میخورم . در دوم شخص مفرد به I ، سوم شخص مفرد A ، اول شخص جمع IAMO ، دوم شخص جمع ATE و در سوم شخص جمع به ANO تبدیل می شود .
در قسمت پایین برخی از افعال مختوم به ARE آورده شده اند .
- SALTAREپریدن
- SALUTAREسلام کردن
- PAGAREپرداخت کردن
- ANDAREرفتن
برای مثال صرف زمان مضارع (حال) Saltare
io salto , tu salti , lui/lei salta , noi saltiamo , voi saltate , loro saltano
-افعالی که به ERE ختم میشوند.
این افعال اگر دارای قاعده صرف باشند به صورت زیر تعریف می شوند . برای مثال صرف فعل (مصدر scrivere) در زمان حال ساده Presente Indicativo به صورت زیر می باشد .

همانطور که می بینیم در اول شخص مفرد به جای حروف ERE مصدر حرف O قرار گرفت. به معنی من می نویسم . در دوم شخص مفرد به I ، سوم شخص مفرد E، اول شخص جمع IAMO ، دوم شخص جمع ETE و در سوم شخص جمع به ONO تبدیل می شود .
در قسمت پایین برخی از افعال مختوم به ERE آورده شده اند .
- SCRIVEREنوشتن
- RIDEREخندیدن
- SAPEREدانستن
- VOLEREخواستن
- POTEREتوانستن
برای مثال صرف زمان مضارع (حال) Vivere
io vivo , tu vivi, lui/ lei vive , noi viviamo , voi vivete , loro vivono
-افعالی که به IRE ختم میشوند.
این افعال اگر دارای قاعده صرف باشند به صورت زیر تعریف می شوند . برای مثال صرف فعل (مصدر partire) در زمان حال ساده Presente Indicativo به صورت زیر می باشد .

همانطور که می بینیم در اول شخص مفرد به جای حروف IRE مصدر حرف O قرار گرفت. به معنی من می روم . در دوم شخص مفرد به I ، سوم شخص مفرد E، اول شخص جمع IAMO ، دوم شخص جمع ITE و در سوم شخص جمع به ONO تبدیل می شود .
در قسمت پایین برخی از افعال مختوم به IRE آورده شده اند .
- PARTIREعزیمت کردن
- TRADIREخیانت کردن
- DIREگفتن
- SALIREسوار شدن
- MORIREمردن
برای مثال صرف زمان مضارع (حال) Partire
io parto , tu parti , lui/lei parte , noi partiamo , voi partite , loro partono
افعال با قاعده
در میان افعال در زبان ایتالیایی ، این افعال از یک قانون کلی برای صرف شدن تبعیت می کنند و طیف وسیعی از افعال را تشکیل می دهند . نحوه صرف شدن این افعال با توجه به سه حرف آخر مصدر یعنی ARE,ERE,IRE مشخص می شود .

- اول شخص مفرد تقریبا در تمامی افعال با قاعده به O ختم می شود
- دوم شخص مفرد تقریبا در تمامی افعال با قاعده به I ختم می شود
- سوم شخص مفرد در افعال با مصادر مختوم به ARE به A و در سایر افعال با قاعده به E ختم می شود
- اول شخص جمع تقریبا در تمامی افعال با قاعده به IAMO ختم می شود
- دوم شخص جمع در افعال با مصادر مختوم به ARE به ATE و مصادر مختوم به ERE به ETE و مصادر مختوم به IRE به ITE ختم می شوند . ( کافی است در دوم شخص جمع (شما) در مصدر به جای حرف R حرف T قرار دهیم) .
- سوم شخص جمع در مصادر مختوم به ARE به ANO و در سایر افعال به ONO ختم می شود .
افعال بی قاعده
در میان افعال در زبان ایتالیایی ، این افعال برای صرف شدن از قانون خاصی تبعیت نمی کنند و بیشتر تجربی هستند . پس برای یادگیری این افعال نیاز به تمرین بسیار داریم . خوشبختانه تعداد این فعل ها نیست به افعال با قاعده بسیار کمتر است . در جدول زیر برخی افعال بی قاعده به همراه نحوه صرف شدن آمده اند .

بدیهی است که این افعال و صرف مربوط به آنها را باید به خاطر بسپارید . با یادگیری این قواعد شما می توانید تمامی افعال در زبان ایتالیایی را درست صرف کنید . می توانید با ثبت نام در سایت آموزش زبان ایتالیایی توآموز و دوره های آموزش زبان ایتالیایی این زبان را به راحتی و به صورت اینترنتی بیاموزید .
علاوه بر زمان مضارع Presente یا حال که بررسی شد در زبان ایتالیایی افعال می توانند گذشته Passato یا آینده Futuro نیز باشند .
انواع زمانها در ایتالیایی عبارتند از :
با کلیک روی هر کدام از موارد بالا میتوانید مطلب مربوط به آن را بخوانید .
برای مثال برای فعل “خوردن” mangiare داریم:
در حالت indicativio یا اشاره ای :

در حالت اشاره ای یا همان indicativo زمان های مختلف گذشته ، حال و آینده داریم که تقسیم بندی آنها را قبلتر توضیح دادیم.
در حالت condizionale:

که برای بیان شرط یا التزام استفاده شده و خود به زمان های گذشته و حال تقسیم بندی میشود.
در حالت congiuntivo:

که برای بیان احتمال و یا عدم قطعیت و … استفاده می شود و خود به زمان های گذشته و حال تقسیم بندی می شود .
در حالت imperativo:

که حالت امری با دستوری دارد .
و برای مصدرinfinito و قسمت سوم فعل participio و حالت gerundio داریم :

نظرات و پیشنهادات خود را با ما در میان بگذارید .










